صد و چهاردهمین موج تجمعات صالحیه در رکاب ولایت و در مسیر انتقام
در حالی که ماه محرم با جامه سیاه عزاداری، قلبهای مومنان را میلرزاند و یاد سرداران عاشورا، روح مقاومت را در کالبد جامعه زنده کرده است، شهر صالحیه بار دیگر شاهد تجلی ارادهای پولادین بود. شب دوشنبه، در هفتمین شب از ماه محرم، جانفدایان و مبعوث شدگان این شهر، در صد و چهاردهمین موج تجمعات مردمی، خیابان شهید جهانآرا را به میدانی از لبیک و بصیرت تبدیل کردند.
این تجمعات که در فضای حزنانگیز و در عین حال حماسی ایام شهادت اباعبدالله الحسین (ع) برگزار شد، نه تنها در محکومیت جنایات ائتلاف آمریکایی صهیونی و شهادت امام امت (رهبری معظم انقلاب) شکل گرفت، بلکه پاسخی قاطع به تجاوزات اخیر به خاک مقدس ایران بود. در این شب، شور عاشورایی با سینه زنی و عزاداری گره خورد و تجمعات مردمی، با قرائت قرآن و دعای توسل، در سایه حمایت از نیروهای مسلح جانبرکف و سرداران دلیر دیپلماسی کشور، فریاد ولایتمداری سر دادند.
در میان این فضای معنوی، بخش جذابی از این تجمعات، لحظه قرعهکشی برای سفر به کربلای معلی بود؛ جایی که نام یک زائر حسینی دیگر از میان شرکتکنندگان اعلام شد تا پیوند میان خیابان جهانآرا و سراپا عشق کربلا بار دیگر به اثبات برسد.
در حالی که آفتاب روز صد و پانزدهم جنگ و پنجمین روز از امضای تفاهمنامه غروب میکرد، صدای تجمعات صالحیه در اتاقهای مذاکره نیز طنینانداز بود. در این روز، در حالی که دیپلماتهای ایرانی در سطح کارشناسی فنی، با اقتدار تمام در پی اجرای بندهای 1، 4، 5، 10 و 11 یادداشت تفاهم با آمریکا هستند، باید دانست که این پیشرویها، نتیجه همین اتحاد ملی در صحنه خیابان است. بندهایی که از پایان عملیات نظامی در لبنان و بازگشایی تنگه هرمز تا رفع تحریمهای نفتی و بازگشت داراییهای مسدود شده را در بر میگیرد، گامی است در مسیر بازگرداندن حقوق ملت ایران.
اما در این مسیر، هوشیاری ملی ضرورت دارد. در حالی که بیانیههای مشترک قطر و پاکستان از تشکیل «واحد کنترل منازعه» سخن میگویند، موضع دقیق وزیر امور خارجه کشورمان مبنی بر اینکه «خاتمه جنگ در لبنان بدون پایان اشغال خاک آن کشور معنا ندارد»، تنها راه نجات است. ما میدانیم که هرگونه دبه احتمالی آمریکا نباید جایگزین عقبنشینی کامل رژیم صهیونیستی شود و جدول زمانبندی دقیق برای پایان اشغال، تنها شرط پذیرش توقف عملیات است.
در حالی که معاون ترامپ با ادعاهای توخالی سعی در محدود کردن منابع مالی ایران به خرید محصولات کشاورزی آمریکایی دارد و یا درباره بازرسان آژانس گمانهزنی میکند، واقعیتها چیز دیگری را میگوید. تعلیق دو ماهه تحریمهای نفتی توسط خزانهداری آمریکا، گواه آشکار بر کاهش شدید ذخایر نفت ایالات متحده و شکست استراتژیک آنهاست. ترامپی که از بازگشایی تنگه هرمز هراس داشت، اکنون با اعتبار تمام شدهای روبروست.
حتی رسانههای غربی چون «گاردین» نیز اعتراف میکنند که آمریکا در تلاش برای پنهان کردن جنایت بمباران مدرسه «شجره طیبه» در میناب است. اما حقیقت، چون خورشید، از پشت ابرهای دروغ آمریکا بیرون خواهد زد.
این تجمعات در صالحیه، حامل یک پیام روشن است: هر توافقی، هر تفاهمی و هر گامی در مسیر دیپلماسی، هرگز به معنای فراموشی خونهای پاک نیست. ملت ایران یک «سند غیرقابل تغییر» دارد و آن «خون رهبر شهید» است. آمریکا باید بداند که هرگونه توافق، هرگز به معنای چشمپوشی از انتقام بزرگ نیست.
ما تا تحقق کامل شروط تفاهم نامه و بازگشت کامل حقوق ملی، در خیابان جهانآرا ایستادهایم و تا روز انتقام، این پرچم را پایین نخواهیم آورد.