غرش سجیل بر قلب «رامات دیوید» در شب نود و نهم مقاومت؛ صالحیه کانون آتش و بیعت شد
در شبی که عقربههای زمان به مرز صد شب استقامت نزدیک میشد، شهر صالحیه نه یک تجمع، که یک خشم حماسی را به چشم دید. نود و نهمین شب ایستادگی جانفدایان ولایت در حالی رقم خورد که بوی باروت موشکهای سپاه با عطر دعای توسل منتظران درآمیخت تا پاسخی سخت به جنایات ائتلاف منحوس آمریکایی صهیونیستی در خاک مقدس ایران و لبنان مقتدر باشد.
امشب خیابان شهید جهانآرا، میعادگاه کسانی بود که آمده بودند بگویند اگرچه قلب امت از شهادت امام خود جریحهدار است، اما پرچم این انقلاب در دستان استوار رهبر فرزانه و حکیم جدید، مقتدرتر از هر زمان برافراشته است. مردم و مسئولین ولایتمدار صالحیه با فریادهای «لبیک یا خامنهای»، لرزه بر اندام دشمنی انداختند که به خیال خام خود، میان نظام و مردم شکاف جسته بود؛ غافل از آنکه خون شهید، نهال اتحاد را به درختی تنومند بدل کرده است.
در حین مراسم امشب خبر اصابت موشکهای بالستیک نیروی هوافضای سپاه به پایگاه هوایی «رامات دیوید» رژیم صهیونیستی، مانند رعد در آسمان صالحیه پیچید. اشکهای شوق و فریادهای «الله اکبر» مردم، با انتشار بیانیه سپاه به اوج رسید. بیانیهای که پیامی روشن به جهانیان مخابره کرد: آتشبسی که با نقض عهد آمریکا و تعرض به سواحل و شناورهای ایرانی و در لبنان شکسته شد، اکنون با آتش قهر سلیمانیها پاسخ داده میشود.
صحنههای امشب صالحیه، تابلویی تمامعیار از وحدت ملی بود. حضور «کلاه مخملیهای طیبصفت» که با مرام پهلوانی، پاسداری از امنیت خیابان را وظیفه خود میدانند، در کنار نوای گرم مداحی و اجرای گروه سرود، شور عجیبی به پا کرد. در انتهای این شب تاریخی، قرعه چهلگانه سفر به کربلای معلی بار دیگر چرخید تا یک زائر دیگر، پاداش حضور با بصیرت خود در سنگر خیابان را با دعوتنامه سیدالشهدا (ع) دریافت نماید.
امشب، صالحیه صدای رسای ایران بود؛ صدایی که دوشادوش نیروهای مسلح جانبرکف، به دشمن هشدار داد که این تنها یک «اخطار» بود. خیابان جهانآرا امشب گواهی داد که تا اهتزاز پرچم حق بر فراز قدس، هیچکس سنگر خیابان را خالی نخواهد کرد.
«وما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم»
