تلاقی ایمان و قدرت؛ صالحیه در موج صد و سیزدهم، ناظر بر سقوط امپراتوری تکبر
در شب ششم محرمالحرام، در حالی که صدای سینه زنی و عزاداری عاشورایی، فضای شهر صالحیه را پر کرده بود، امام حسینی های شهر بار دیگر در صد و سیزدهمین موج تجمعات مردمی، در خیابان شهید جهانآرا به صف شدند. این اجتماع باشکوه که با حضور مردم ولایتمدار برگزار شد، نه تنها پاسخی به جنایات ائتلاف آمریکایی صهیونی علیه خاک مقدس ایران بود، بلکه لبیکی رسا به ندای رهبر حکیم و فرزانه انقلاب در حمایت از نیروهای مسلح و سرداران دیپلماسی کشور بود.
این تجمعات، در روز صد و چهاردهم جنگ، با حقیقتی تکاندهنده گره خورده است: در حالی که تنگه هرمز در دستان مقتدر ایران بسته شده و ابزارهای راهبردی ما، لرزه بر اندام دشمن انداخته است، مردم صالحیه در صحنه خیابان ایستادهاند تا اعلام کنند «میدان و خیابان یک صدا هستند». در سوئیس، دیپلماسی مقتدر ایران با وقاری مثالزدنی، در برابر تکبر آمریکایی ایستاد و با امتناع از عکسهای یادگاری با دشمن، ثابت کرد که خون شهدای میناب و فرزندان این سرزمین، فراموش نشده است.
در حالی که رسانههای غربی چون «آتلانتیک» و «گاردین» از شکست تحقیرآمیز ترامپ و بنبست سیاسی نتانیاهو مینویسند و دیپلماسی التماسی واشنگتن را فاش میکنند، تجمعات صالحیه پاسخی است به این شکستها.
برخی شاید از «آییننامههایی» برای پایان تجمعات سخن بگویند، اما حقیقت این است که این مردم، برای ایستادن پای انقلاب و حمایت از رهبری، از کسی اجازه نگرفتهاند. مردمی که 112 شب زیر بمباران و در سرما و گرما ایستادند، امروز نیز بیاعتنا به هرگونه محدودیت، بر روند مذاکرات نظارت میکنند و تا تحقق کامل شروط تفاهم نامه، پرچم مقاومت را در خیابان شهید جهانآرا برافراشته نگه خواهند داشت.
